W jakich produktach jest najwięcej wapnia
(prócz mlecznych oczywiście) ( ͡° ͜ʖ ͡°)
#jedzenie #dieta #zdrowie #takietam

jak co piatek przypominam- #harrypotter leci od 20:00 na #tvn ;)

om nom.nom tarta z beszamelem
#jedzenie #jedzzwykopem #gotujzwykopem

#dziendobry kocham Cię, juz posmarowalam toba chleb...
od samego rana #spiewajzwykopem

czas brac przyklad z kota i isc spac ;)
#dobranoc Mireczki! ;)
#kot #koty #zwierzaczki #pokazkota #katzenpfotchen

zdjęcie Gdyni z 1935 roku

#gdynianieznana #gdynia #gdynianieznana #trojmiasto #historia #fotohistoria #ciekawostki

Co ja dostalam z zamowieniem to ja nawet nie... xD
#smieszkipozakontrolo z tych pracownikow.
jesli to widzicie to wiedzcie ze jeszcze cos od Was kupie :D

#takietam #tczew #heheszki

Moje monety z #orlen zrobily sie strasznie czarne! :(
poliboy dajesz rade! :D
po lewej after po prawej bifor
#numizmatyka #monety

Lata 1946-1948 , Skwer Kościuszki w Gdyni.

#gdynianieznana

KALWINI W GDAŃSKU. Jedno z wyznań chrześcijańskich powstałych w wyniku reformacji, zwane też ewangelicko-reformowanym. Stosownie do poglądów i nauk założeń wzorcowej gminy w Genewie i ideologa tej grupy, Jeana Cauvina (Jana Kalwina), kalwinizm odrzuca m.in. prymat papieża. Głosi ideę wybraństwa (predestynacji) w osiągnięciu zbawienia, dominacji osobistej moralności nad dogmatami i kultem, propaguje całkowite obrazoburstwo, a w organizacji Kościoła – demokratyczny ustrój synodalny, polegający na zakładaniu autonomicznych gmin.

W Gdańsku pojawili się po uzyskaniu przywileju wyznaniowego (w 1557; luteranie), niektórych kaznodziejów oskarżano o kryptokalwinizm, zwłaszcza w sporze ozjandrystów z filipistami, następnie zaś po roku 1562 – w sporze o tzw. formułę zgody (Formula Concordiae). W 1567 roku Rada Miejska nakazała wszystkim działającym w mieście protestanckim duchownym odrzucić poglądy Kalwina w doktrynie o Eucharystii. Po tym roku osiedli na przedmieściach Gdańska pierwsi kalwińscy uciekinierzy z Niderlandów. W latach 1570–1580 ich duchowym opiekunem był Peter Jansen z Delft, w okresie 1580–1585 Josua Lagus ze Słupska. Po 1592 roku emigranci z Niderlandów masowo powracali do kraju, nielicznych pozostałych wchłonęły gdańskie gminy kalwińskie. W 1573 dekret luterański Rady Miejskiej określił kalwinizm mianem sekty i zakazał jego propagowania.

Foto: Godło kalwińskiego kościoła św. Piotra i Pawła, umieszczone na bramie cmentarnej
Źródło: gedanopedia.pl

#gdansk #trojmiasto #historia #gdansknieznany #fotohistoria #ciekawostki

Kościół NMP Królowej Polski (kolegiata gdyńska), Ulica Świętojańska, Gdynia - 1942 rok

Kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Gdyni (Kolegiata Gdyńska) – neobarokowy kościół, należący do parafii rzymskokatolickiej pod tym samym wezwaniem. Znajduje się w gdyńskiej dzielnicy Śródmieście w sąsiedztwie jednej z reprezentacyjnych ulic miasta – Świętojańskiej.

Inspiratorem powstania kaplicy był pierwszy wójt Gdyni Jan Radtke, który jako wiceprezes przewodził Komitetowi Budowy Katolickiej Kaplicy w Gdyni. Grunt pod budowę został podarowany przez właścicielkę dużego gospodarstwa, Elżbietę Skwiercz.

25 stycznia 1984 kościół został wpisany do rejestru zabytków wraz cmentarzem przykościelnym (zieleniec) i ogrodzeniem. W rej. zabytków woj. gdańskiego znajdował się pod nr 896, a obecnie w rejestrze woj. pomorskiego jest wpisany pod nr 1049.

Obecnie kościół ma rangę kolegiaty i jest siedzibą Kapituły Gdyńskiej oraz miejscem wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu.

źródło: fotopolska.eu

#gdynia #gdynianieznana #trojmiasto #historia #fotohistoria #ciekawostki

Lata 1940-1942 , Gdynia. Ul. Świętojańska, skrzyżowanie z ul. Żwirki i Wigury.
Świętojańska 68 (Kamienica Albina i Marianny Orłowskich)

Dawniej: ul. Świętego Jana, Św. Jańska, Adolf-Hitler-Strasse
Dzisiejsza ul. Świętojańska początkowo nazywała się Drogą Oksywską, bo przez wieki łączyła starą wieś Oksywie poprzez Gdynię z prehistorycznym szlakiem stanowiącym przedłużenie Drogi Królewskiej, w przeszłości znanej jako via regia, wiodącej z południa kontynentu europejskiego nad Bałtyk do Gdańska.
Zarówno nazwa jak i charakter pryncypialnej ulicy w Gdyni często ulegały zmianom. Drogę Oksywską nazwano ul. Świętego Jana (od figury św. Jana Nepomucena znajdującej się aż za stacją Gd. Wzgórze św. Maksymiliana idąc w stronę Gdańska oraz osady podgdyńskiej o tej samej nazwie), następnie Św. Jańską, aż wreszcie - w połowie lat 30 - uzyskała dzisiejsze brzmienie: ul. Świętojańska. W czasie wojny główna arteria Gdyni nazwana została Adolf-Hitler-Strasse, a po wojnie - mimo zakusów by nazwać ją ul. Marszałka Stalina powróciła szczęśliwie do właściwej nazwy.

źródło: fotopolska.eu

#gdynia #gdynianieznana #trojmiasto #historia #fotohistoria #ciekawostki

Trafna nazwa dla kwiaciarni ( ͡° ͜ʖ ͡°)
#francja #takietam

KALENDARZE (prognostyki, almanachy), rodzaj wydawnictwa drukowanego w formie książkowej, zawierającego tabele miesięczne z dodatkowymi informacjami. Pierwszy zachowany egzemplarz gdański Prognosticum oder Practica… sporządził na 1577 rok Wilhelm Misocacus. W XVII i XVIII wieku Gdańsk stał się jednym z głównych ośrodków wydawania kalendarzy niemieckojęzycznych. W okresie nowożytnym ich wydawanie było bardzo dochodowe, dlatego dla jednego roku drukowano w każdej oficynie po kilka tytułów. Sporządzaniem ich zajmowali się głównie profesorowie matematyki, fizyki i astronomii Gimnazjum Akademickiego. Wśród redaktorów byli m.in. Peter Krüger, Friedrich Büthner, Heinrich Kühn. W latach 1698–1810 w Gdańsku wychodziła najdłuższa w nowożytnej Polsce seria kalendarzy: Neuer und alter Kunst- und Tugend-Calender, zapoczątkowana przez Paula Patera. Kalendarze gdańskie miały tradycyjny układ: strona tytułowa, dedykacja, wstęp, kalendarium właściwe, prognostyk, dodatek literacki, spis jarmarków w Polsce i Europie oraz gdańskich kursów pocztowych. W kalendarium często zamieszczano porady gospodarcze i zdrowotne, w części prognostykarskiej przepowiadano pogodę na dany rok, zagrażające choroby oraz ważne wydarzenia polityczne i społeczne. Dodatek literacki stanowiły artykuły popularnonaukowe, umoralniające oraz ciekawostki, często o charakterze egzotycznym. W XVIII wieku kalendarze gdańskie jako jedne z pierwszych w Polsce zrezygnowały z astrologicznych, nienaukowych przepowiedni, w zamian starano się upowszechniać na ich łamach wiedzę zgodną z oświeceniowymi standardami. Na przełomie XVIII/XIX wieku popularność kalendarzy gdańskich spadła, w okresie późniejszym drukowano w Gdańsku głównie kalendarze religijne. Od roku 1970 wydawany jest Kalendarz gdański, budową zbliżony do terminarza, zawierający artykuły autorów związanych z Pomorzem.

Foto: Kalendarze gdańskie na rok 2011 poświęcone Janowi Heweliuszowi
Źródło: gedanopedia.pl

#gdansk #trojmiasto #historia #gdansknieznany #fotohistoria #ciekawostki

ŚLUZA KAMIENNA (Hauptschleuse (Śluza Główna), po 1650 Steinschleuse), na Dolnym Mieście, w kurtynie między bastionami Wilk i Żubr, na południe od obecnych ulic Grodza Kamienna i Reduta Wilk. Powstała w okresie budowy nowożytnych fortyfikacji Gdańska, jako miejsce wprowadzenia do miasta wód rzeki Motławy i regulowania poziomu wód w porcie i w fosach miejskich. Za pomocą śluzy można było zalać wodą przedpola miasta od strony wschodniej i południowej (co miało miejsce w latach 1734, 1807 i 1813). Do jej budowy Rada Miejska zaangażowała w 1619 roku pochodzących z Alkmaar (Fryzja) w Holandii Wilhelma Jansena Benninga i Adriana Olbrantsa. Prace budowlane wykonano w 1622–1623, nadzór sprawował budowniczy miejski Hans Strakowski. Początkowo była to śluza w fosie zewnętrznej o prawdopodobnie drewnianej konstrukcji. W okresie 1649–1650 zbudowano zachowane do dzisiaj, murowane grodzie przecinające fosę i tworzące kanał prowadzący do śluzy. Grodzie zaopatrzono w 4 wieżyczki zaporowe (tzw. Cztery Dziewice), mające uniemożliwić wrogowi przejście po grodziach. Właściwą śluzę tworzyły 2 pary wrót odległe od siebie o około 20 m (co pozwalało wpływać nawet większym jednostkom rzecznym), ze zwodzonym mostem przy śluzie. Na zewnętrznych krańcach obu grodzi, dla ich obrony, zbudowano w 2. połowie XVII wieku małe lunety, rozbudowane ostatecznie w 1710 roku (nazywano je Schweinsköpfe (Świńskie Głowy)). Przy śluzie zbudowano młyn, niezależny od wód Kanału Raduni (odcięcie dopływu wody z Kanału Raduni – co z reguły czynił przeciwnik podczas prób oblężenia miasta – zatrzymywało inne gdańskie młyny). W czasie powodzi na Żuławach śluza chroniła miasto przed zalaniem, a podczas tzw. cofki chroniła Żuławy przed zalaniem wodami Motławy przemieszczającymi się w górę rzeki. W 1806 gruntownie wyremontowana, w połowie XIX wieku miała już tylko 2 zewnętrzne pary wrót, a zwodzony most zastąpiono stałym. Obok istniał młyn zbożowy napędzany wodami Motławy, wykorzystywany w okresach oblężenia miasta, kiedy odcinano dopływ wody do miasta Kanałem Raduni. W 1892–1893 odnowiona (wraz z urządzeniami służącymi do otwierania); drewniane wrota wymieniono na żeliwne. W 1945 roku przerwaniu uległa wschodnia gródź.

Foto: Śluza Kamienna, widok z bastionu Żubr (Tur)
Źródło: gedanopedia.pl

#gdansk #trojmiasto #historia #gdansknieznany #fotohistoria

WODOCIĄGI. Pierwsze informacje o gdańskich wodociągach związane są z budową kanałów Raduni przed 1338–1356 i Potokiem Siedleckim, od których woda była doprowadzana drewnianymi rurami do 594 studzien miejskich. Do odprowadzania ścieków i wód deszczowych służyły uliczne koryta przykryte dylami, prowadzące ścieki do Motławy lub do któregoś z kanałów Raduni w obrębie miasta. Ścieków nie oczyszczano. W XVI wieku pojawiła się w rejonie Bramy Wyżynnej pompa, tzw. Wasserkunst; w XVII i XVIII wieku coraz częściej doprowadzano wodę do poszczególnych posesji (takich przyłączy było około 600). Projekt współczesnego systemu powstał z inicjatywy nadburmistrza Leopolda von Wintera. W czerwcu 1863 roku Zarząd Miasta i Rada Miejska zleciły opracowanie projektu inż. Eduardowi Friedrichowi Wiebemu. W 1865 przedstawił on projekt urządzeń wodno-kanalizacyjnych dla centralnej części Gdańska, wraz z projektem pola irygacyjnego, zrealizowany w latach 1869–1871 przez firmę J. und A. Aird (Alexander Aird). System wodociągowo-kanalizacyjny Gdańska był pierwszym w Europie systemem całościowym: od ujęcia, przez sieci wodociągową i kanalizacyjną, centralną pompownię ścieków, oczyszczalnię i monitorowany odbiornik ścieków. System składał się z drenażowego ujęcia wody w Pręgowie, skąd czysta woda spływała grawitacyjnie magistralą wodociągową do zbiornika wody Orunia i dalej do budynków w obrębie fortyfikacji miejskich. Projektem objęte były Główne Miasto ze Starym Przedmieściem, Stare Miasto, Dolne Miasto z Długimi Ogrodami oraz, w ograniczonym zakresie, teren Zaroślaka, Biskupiej Górki, Nowych Ogrodów oraz Grodziska. Temu obszarowi służył również układ kanałów kanalizacyjnych. Wykonano łącznie około 6 km kanałów zbiorczych murowanych. Kanałami tymi ścieki były odprowadzane poprzez przepompownię ścieków Ołowianka do oczyszczalni biologicznej, której funkcję pełniły poletka filtracyjne. Stąd oczyszczone ścieki kierowane były do Wisły w rejonie twierdzy Wisłoujście. Cały system wodno-kanalizacyjny zaprojektowany był na 100 tysięcy mieszkańców i pracował dobrze nawet przy obciążeniu dwukrotnie większym od zaprojektowanego.

Foto: Budowa w Oruni wodociągowego zbiornika na wodę, 1869
Źródło: gedanopedia.pl

#gdansk #trojmiasto #historia #gdansknieznany #fotohistoria

#takaprawda #pewniebylo #heheszki #humorobrazkowy

jaskier z #aliexpress zakwitl... ale to chyba nie jaskier...
w kazdym razie fajnie ze to nie trawa :D
#ogrod #ogrodnictwo #kwiaty #rosliny

chodzil mi taki jeden po podlodze. co to za roballo? Taki fajny zielony ;)
#zwierzeta #owady #kiciochpyta #przyroda #biologia #natura