@MgrKuciapa: Smacznego

@MgrKuciapa: Posoliles ogórka przynajmniej?Za ogorka bez soli jest wiadomo co w co w kryminale

@szaman136 Hej miraski poniżej podsumowanie moich 3 ostatnich dni wyprawy #gsb
Dzień 10 - Zacznę chyba od tego że jeszcze raz wygłoszę przemowę pochwalną dla bazy namiotowej Wisłoczek. Naprawdę świetna lokalizacja gdy doszedłem tam wcześniejszego dnia wieczorem, szef obozu oznajmił mi że sauna już czeka, dodatkowo mogłem się przepłukać w mini jeziorku przy wodospadzie/strumieniu. Dostałem dodatkowy koc oprócz swojego śpiwora i mega sie tam zregenerowałem. Ten obóz to czyste złoto.
Po pobudzce z rana i skorzystaniu z kibelka, pomogłem skałtkom rozpalić ognisko bo miały z tym problemy, potem poszedłem się przekompac jeszcze raz w strumieniu i zjadłem śniadanie. Przy okazji pogadałem z innymi podróżnikami z GSB poznanymi dzień wcześniej, jak i z Panią podróżująca z synem, którzy dotarli do obozu rano (startowali z Rymanowa)- syn 13 letni namówił ja żeby zrobić GSB -pelen podziw dla nich. Oczywiście trochę zeszło mi ogarnięcie się i wszyscy co szli w stornie Wolosatego wystartowali przede mną. Ostatecznie około 9 wreszcie się wziąłem, pożegnałem że wszystkimi i ruszyłem w drogę. Początek trasy to chyba z 8 km asfaltem aż za Puławy Górne, po drodze brak sklepu ale miałem takiego farta że akurat jeździł byś z chlebem i sobie kupielm 5 bułek i 2 drożdżówki. Na końcu asfalty dogoniłem Panią z synem, chwilę pogadaliśmy i ruszyłem dalej. Dalej drogą Piela się w górę, wśród łąk i pastwisk na których pasły się krowy. Przy wejściu do lasu spotkałem kolejnego podróżnika GSB, który szedł z Komańczy. Poratowałem go bułka bo nie jad nic prawie przez cały wczorajszy dzień (była niedziela i się okazało że sklepy pozamykane). Pogadaliśmy trochę o sprzęcie wyprawowym i tak dalej, zainteresowały mnie w szczególności jego buty, bo sam zamierzałem takie kupić - altra loan peak - kolega zachwalał więc być może się zdecyduje na takie.
Dalej trasa kryła się w gęstym lesie, w którym szło się nadzwyczaj miło i przyjemnie, dodatkowo trasa prawie że równa.

W okolicy Tokarni (góra z wieżą nadajnikowa) przyjechały koło mnie samochodem dziewczyny z Chaty w Przybyszowie (obok której szlak przebiega) i zaproponowały p--o jak wrócą ze sklepu i żeby poczekać. Ostatecznie gdy tam dochodziłem to one właśnie wróciły. Na miejscu obok chatki zastałem kolejnych 3 kolegów z GSB, którzy szli w stronę Wolosatego (poznanni wcześniej w wisloczku). Wypiłem z nimi po piwie, dodatkowo dostaliśmy trochę arbuza i kupiłem też wodę. Po około 40 minutowej przerwie ruszyliśmy wspólnie dalej. Jako że chłopaki chcieli nocować w Komańczy a ja miałem plan na bazę namiotową w Rabe, dodatkowo moje tempo było delikatnie lepsze od ich, postanowiliśmy się rozdzielić tj. ja ruszyłem swoim tempem marszowym nie czekając na nich. Trasa w tej części biegła trochę pod górę przez łąki a następnie przez las, by łagodnie zejść do Komańczy . Ostatecznie około 16 udało mi się dotrzeć do schroniska PTTK w Komańczy, gdzie poszedłem na obiad. Zakupiłem tam gulasz z kaszą gryczaną i ogórkami konserwowymi oraz piwko, za całość zapłaciłem około 45 PLN. Po zjedzeniu i chwili odpoczynku spostrzegłem że do schroniska doszli też koledzy, którymi wcześniej szedłem. Wychodziło by że zrobiłem nad nimi ponad 30 min przewagi. Ostatecznie ruszyliśmy razem do centrum Komańczy gdzie chłopaki mieli zarezerwowany nocleg w k85. Tam też się pożegnaliśmy, gdyż ja ruszyłem dalej. Najpierw do sklepu po zapasy a potem dalej w stronę Rabe. Najpierw trasa biegnie ścieżka przez las ale niestety potem idzie się dość długi kawałek asfaltem aż do Duszatynia. Po drodze mijamy tabliczkę że zaczynają się Karpaty Wschodnie, granicą jest rzeka Osława. Za Duszatyniem znów wchodzimy w szlak i leśna ścieżkę do jezior Duszatyniskich (powstałe z powodu osuwisk). Jeziora są bardzo klimatyczne, szczególnie wieczorowa porą, w około są otoczone lasem i gdzie nie gdzie wpadają do nich strumyki. Następnie idziemy dalej do gory Chryszczata. Na szczycie jest chatka i jak tam dotarłem zaczęło się już ściemniać i miałem w głowie by się tam zatrzymać ale Rabe było już tak blisko. Było już około 21 i musiałem użyć czołówki bo było już naprawdę ciemno, dodatkowo zacząłem sobie śpiewać i gwizdać aby odstraszyć dzika zwierzynę (szczególnie niedźwiedzie), by nie było potem dla żadnej ze stron nieprzyjemnej sytuacji. Gdy już byłem naprawdę blisko żółtego szlaku, który prowadzi do Rabe, nagle w krzakach coś załomotalo tak z 50 metrów ode mnie, dwie sztuki, jedna poszła w jedna stronę zbocza drugą drugą. Jednego stracha zauważyłem bo się zatrzymał i zaczął patrzeć w moim kierunku. Po posturze i kształcie myślę że były to żubry, zwierz stał jak krowa i w ciemności przypominał właśnie to zwierzę, więc zapewne to jeden z bieszczadzkich żubrów. Trochę wystraszony ruszyłem czym prędzej dalej cały czas śpiewaj polskie przeboje.
Po pewnym czasie udało się dojść do żółtego szlaku, który schodzi ostro w dol zboczem. Dodatkowym utrudnieniem na tym szlaku było to że był on przeorany przez sprzęt do wycinki drzew, która tam miała miejsce. Kilka razy zgubiłem ścieżkę ale ostatecznie przed 22 udało się dostać do obozu. Tam szybko nawiązałem kontakt z szefami, parką z Warszawy, pogadaliśmy, pokazali mi namiot i obóz, gdzie śmietnik, gdzie łazienka, gdzie ognisko. Umyłem się szybko - lazienka była przy strumieniu więc o 22 myłem się w zimnej górskiej wodze ale po szybkim marszu jaki odbyłem z Komańczy, taka kąpiel była wręcz wskazana. Po szybkim ogarnięciu się, dołączyłem do ekipy z ogniska. Jak to często bywa, zaczęło się na piwkach a skończyło sie na bimbrze i siedzeniem przy ognisku do 5 rano. Było tam kilka mega fajnych osób, z którymi można by siedzieć nawet kilka dni xD. Ostatecznie o 5 się położyłem żeby trochę się zdrzemnąć przed kolejnym dniem.

Dzień 11 po poniedziałkowej libacji na ognisku o dziwo wstałem dość wcześnie bo po 7, szybko postanowiłem się orzeźwić w strumieniu. Był to dobry pomysł bo od razu ożylem, poszedłem do ogniska zrobiłem herbatkę i zjadłem śniadanie (bułki z konserwą), okazało się że jedna koleżanka po imprezie jeszcze nie poszła wstać, dodatkowo reszta ekipy zaczęła wstawać, jak i inni obozowicze. Ogarnąłem wszystko do 8 i jeszcze postanowiłem posiedzieć do 9 z ekipą. Dwóch ziomków z Krosna, którzy wychodzili dalej poczęstowali jeszcze whiskaczem na odchodne - klin z rana jak śmietana, wiem że trochę pato ale w sumie pomogło. Chwilę przed 9 pożegnałem się z całą ekipą i ruszyłem dalej tj z powrotem na czerwony szlak. W sumie byłem w tym obozie może z 11 godzin a tak szybko poznałem nowe osoby i się zaaklimatyzowałem. Magia takich miejsc jest zadziwiająca, sami pozytywni ludzie plus trochę alko i mamy w kilka godzin kumpli obozowych.

Po dojściu do czerwonego szlaku ruszyłem dalej w kierunku Cisnej. Ta część trasy była naprawdę genialna bo bez trudniejszych podjesc czy zejść a w dodatku osłonięta drzewami, więc ciągle cień. Po drodze dogoniłem chłopaków z Krosna, chwilę pogadaliśmy i ruszyłem dalej. Następnie napotkałem kolejnego kolegę z GSB, który szedł w kierunku Ustronia. Tu również chwila rozmowy i każdy w swoją drogę. Turystów w tej części Bieszczad jest niewielu. Co jakiś czas ktoś się trafił ale dość rzadko. Bliżej Cisnej napotkałem całą 4 osobową grube GSB, zaczynali oddzielnie z tego co zrozumiałem ale wyszło tak że sformowali grupkę w trasie xD. Tu również pogadaliśmy, poleciłem im bazę w Wisloczku, z czego byli mega zadowleni. Ostatecznie około 13 dotarłem do Cisnej, zaszedłem po pieczątkę do schroniska, jednak obiad postanowiłem zjeść w dość popularnej restauracji Siekierezada, słyszałem o niej dobre opinie i chciałem sprawdzić. Rzeczywiście lokal robi wrażenie, najpierw bardzo ciekawym wystrojem (wszędzie wiszą diabły, siekiery i różne ciekawe malunki), następnie bardzo dobrym jedzeniem i piwkiem i na koniec przystępną ceną. Za p--o oraz żeberka z ziemniakami i kapustą zapłaciłem niecałe 50 PLN, a porcja była naprawdę solidna. Po uczcie postanowiłem jeszcze zrobić trochę zakupów spożywczych na dalszą trasę tj. do Smerku bo to był mój cel tego dnia. Po zakupach i chwili odpoczynku ruszyłem dalej szlakiem ku Jaśle i Okragliku. Pogoda pozowała podziwiać piękne widoczki, choć bliżej Smereka zaczęła się psuć, pojawił się lekki deszcz. W międzyczasie chwilę pogadałem z napotkanym rowerzystą i porobiłem sobie torche foteczek. Tu turystów już troszkę więcej, ale ciągle nie tyle co na połoninach.
Ostatecznie około 19 dotarłem do Smerku, gdzie zatrzymałem się w przystanku Smerek, ogólnie polecam miejscówkę, pokój wieloosobowy za 50 PLN, duże i dobre porcje jedzenia (ja jadłem tylko kwasnice, była mega dobra ale widziałem też porcje schabowego jakie zamawiali ludzie i były gigantyczne) oraz mega duży wybór piw regionalnych/kraftowych. Także i się zjadło i wypiło, dodatkowo zrobiłem sobie zakupy w sklepie obok na następny dzień. Pokój wieloosobowy okazał się pokoje z 2 łóżkami piętrowymi i ostatecznie tylko z jednym współlokatorem, o dziwo również Panem z GSB, tyle że w kierunku przeciwnym. Pan był już po 50 i jak mówił idzie na spokojnie, bo chcial się psychicznie oczyścić po ciężarach minionego roku. Poopowiadal mi trochę o swoich wcześniejszych podróżach, między innymi do Nepalu i zasiał we mnie pomysł kolejnej wyprawy xD

Dzień 12 przebudziłem się około 5 rano, Pan z pokoju również, jego celem na dzis była Cisna i przed 6 już wyszedł, czapki z głów przed nim że chce mu się tak wcześnie. Szkoda że ja nie miałem takiego samozaparcia podczas tej wyprawy. Dziś miał być ostatni dzień mojej wyprawy, więc zjadłem śniadanie z produktów zakupionych dzień wcześniej (konserwa, bułki i pomidor). Po ogarnięciu się i ubraniu ruszyłem w drogę około 7:30. Tego dnia założyłem buty górskie, gdyż uznałem że może być mokro bo w nocy padało. Ostatecznie po przejściu może że 2 km, zdecydowałem na zmianę na biegowe, gdyż strasznie bolała mnie prawa stopa od nacisku z buta na odcisk na małym palcu. Ogólnie po 3 wyprawach długodystansowych muszę przyznać że te buty to słabizna, można pochodzić dzień czy dwa albo jakieś małe dystanse ale przy większych obciążeniach sprawiają mega dyskomfort. Na pewno będę musiał pomyśleć o czymś lepszym a te traktować jako codzienne buty zimowe.
Pogoda była dość mglista i gdy około 9 wszedłem na Smerek, widok był żaden, jedna wielka mgła. Jednak wraz z poruszaniem się wzdłuż połoniny wetliniskiej, zaczęło się rozpogadzać. Po zejściu do Brzegów Górnych wstąpiłem do pobliskiej budy na hamburgera i podjadłem jeszcze banany i bułki, które miałem ze sobą. Następnie wróciłem na szlak i zacząłem wspinaczkę na Caryńską, po drodze spotkałem dwie dziewczyny, które zaczynały GSB i ruszały w stronę Ustronia. Pogadaliśmy, pozazdrościłem im że zaczynają i każdy ruszył w swoją stronę. Podejście na górę było dość ciężkie ale rozpierała mnie energia więc wszedłem dość szybko. Widoczki tu były znacznie lepsze, bo mega zeszła ze szczytów, minusem był dość silny wiatr ale na połoninach to normalne. Wierchem połonin idzie się bardzo sprawnie i przyjemnie, dlatego nadrobiłem tu trochę czasu. Przy zejściu spotkałem sympatycznego Pana, który robił GSB kawałkami oraz chwilę później parkę ze Śląska, która była zainteresowana moja wyprawa. Z nimi sporo pogadaliśmy i jeszcze poczęstowali mnie smakową wódeczka xD
Zejście z połoniny również poszło sprawnie i o 15 byłem już w Ustrzykach. Postanowiłem zrobić znowu małe zakupy (banany, maślanka, bułki, woda, pączek, mała konserwa). Część z tego zjadłem od razu przy sklepie a resztę zostawiłem na później, gdyż jeszcze spory kawałek był przede mną. Około 16 ruszyłem dalej w trasę i w stronę Tarnicy. Większość ludzi o tej porze już schodziła z wierchów i mało kto szedł do góry. Po drodze na górę spotkałem ostatniego kolegę z GSB, jak zawsze gadka szmatka o podróży i każdy w swoją stronę. Trochę zazdrościłem mu że dopiero zaczyna i tyle przygód przed nim no ale cóż, wszystko ma swój czas.
O 18 byłem już na Tarnicy (niby nie jest na szlaku ale jest tak blisko że grzech nie wejść) gdzie na szczycie nie było nikogo, dopiero jak schodziłem to dwie rodzinki się wspinały. Zszedłem do przełęczy i zrobiłem sobie przerwę we wiacie, zjadłem ostatnie bułki i konserwę, tam też widziałem ostatnich turystów tego dnia. Następnie zacząłem wspinaczkę na Halicz, podejście niby wydaje się trudne ale idzie się bardzo przyjemnie. Jedynym dyskomfortem był silny zimny wiatr, który sprawił że zaczynało mi się robić zimno. Na szczycie porobiłem kilka fajnych fotek, słońce schylało się ku zachodowi, więc było naprawdę pięknie. Jednak ja nie mailem wiele czasu bo już było po 20 a przede mną jeszcze 10 km. Po zejściu z górek trafia się na bardzo niewygodna drogę niby to kamienie w asfalcie ale już tak podniszczona że chodziło się po tym bardzo niewygodnie. Droga ta jest prawie do samego Wolosatego, po drodze dodatkowo złapała mnie ciemność i znów czołówka była niezbędna. Przed 22 udało się dotrzeć do miasta i dojść do punktu mety. Tam z pomocą pewnej Pani zrobiłem sobie pamiątkowe zdjęcie i otworzyłem szampana, którego kupielm wcześniej w Ustrzykach. Następnie wziąłem się za poszukiwanie noclegu (tak jestem idiotom czasem i nie ogarnąłem tego wcześniej a w górach miałem problem z zasięgiem), niestety w Wolosatem się nie udało i ostatecznie musiałem wykonać długi marsz do Ustrzyk gdzie ostatecznie udlao się zakwaterować w schronisku PTTK kremenaros (40 zł za nocke w pokoju wileosobowym). Ostatecznie dotarłem tam przed północą, umyłem się i poszedłem na zasłużony spoczynek. Tego dnia przeszedłem w sumie około 55 km i ciało już odczuwało zmęczenie ale mimo wszystko jestem z siebie niezmiernie dumny i szczęśliwy że udało mi się przejść cały szlak i sprostać tak wielu trudnością. Na koniec było mi też mega smutno że to niestety koniec i trzeba wracać do standardowego życia.

@szaman136: Ja przeczytałem i bardzo mi się podobało, zwłaszcza że sam po tych okolicach trochę chodziłem :)

@szaman136: Ach pierogi łemkowskie w Bartnem, też zapamiętałem je jako przepyszne. Powodzenia dzisiaj na szlaku

@szaman136: dobrze Ci idzie, powodzenia Miras i czekam na dalsze wpisy (ʘ‿ʘ)

@szaman136:
D---------m się, ale...

wsiąść kanapki

@szaman136: Mam wrażenie, że Ty tam więcej w krzakach srałeś niż chodziłeś :D

Ale traska i wyprawa ładna. Dawaj znać, co dalej i zadbaj, kurde, o żołądek.

W ogóle to jak oceniasz swoją kondycję?