Długo siedziałem tutaj z wami i będę nadal. To mój 2gi wpis. Powiem tylko ze znalazłem dziewczynę. Kochająca, ładna, naturalna i mega inteligena. NIGDY nie wierzyłem w siebie (i dalej do końca nie wierzę). Bałem się tinderow i randek internetowych jak ognia, przez lata z------a społecznego nie widziałem żadnej nadziei, a okazało się że wystarczyło pójśc za ciosem. Brzmi jak wpis kolejnego trenera personalnego ale to dla mnie wielki dzień. Dzisiaj zaruchalem. I dalej nie wierzę. Jakoś miesiąc temu nie mialem nawet perspektyw na związek. I mimo że to stało się tak naturalnie (ona robi praktyki u mnie w pracy) to chce tylko powiedzieć dla wszystkich którzy jeszcze mają nadzieję, uwierzcie w siebie. Może jest dużo lepiej niż myślicie. Nasze myśli, to jak na siebie patrzymy... To robi straszne g---o z głowy. Serio. Może jesteście lepsi niż myślicie. Powodzenia wszystkim którzy jeszcze mają nadzieję (ja jeszcze miesiąc temu już nie miałem).

Często wchodzę, ale pierwszy raz pisze. Trochę się wyrobiłem w ciągu ostatnich 2-3 lat i stało się. Pewna łaska jest mną definitywnie zainteresowana. Ładna, pochodzi z Iranu (ja mieszkam u niemiaszkow). Dostałem więcej sygnałów niż trzeba że ona chce. I teraz mój największy strach stał się rzeczywistością. Co ja jej k---a mam powiedzieć prawdę że nigdy za rękę. Czy kłamać? Umiem gadać z łaskami dość dobrze ale przez te lata zamykania się na wszelkie kontakty nie wiem jak do tego podejść jak ona mnie o przeszłość zapyta to co? Gierki i praca. Ludzie mnie lubią ogólnie ale ja przez fobie społeczne zawsze się zamykam na wszystko.. Zastanawiam się czy wogle się za to brać. Ale jak nie teraz to kiedy. Tym bardziej że
ona jest serio ładna (to mnie jeszcze bardziej martwi). Czuję się jednocześnie przeszesliwy i przerażony. K---a spać nie mogę już 3ci dzień. A jutro mamy poważniej porozmawiać (właśnie z nią pisałem) #przegryw